Thoroar Dagarkin

Thoroar Dagarkin was a dwarven ranger/cleric, and a member of the The Dragon's Tail and the Lord's Alliance.

Personality
Thoroar 'Redhand' Dagarkin, is actually a caring individual. He also is your typical old dwarf; scarred by battle, tough-as-nails, and a real grumbler. So it won´t show. (And don´t get your hopes up that it will eventually.) With his many hard years and long memory of wrongs against him, he mostly holds a very pessimistic perspective of the world. But as it goes with old dwarves, he´s to stubborn to die and let the world totally go to shits just yet.

Biography
Born a bastard dwarf from the mountains, son of Thorgrun Durthane and Nasva Dagarkin, he was raised by his grandparents; Emrigg & Karmera Dagarkin. Though a bastard, he lived a comfortable, ordinary childhood with a few close friends. Growing up amongst the peaks, he learned to find his way around the mountains.

At a young age, he became a soldier. As war against the goblins ravaged his homeland while he was growing up, fighting was the only life he ever knew. After a quick training he was assigned as a combat medic to a dwarven division. As a medic he saved many, but lost more. Many of them close friends. Blood, brutality, and death have made him cynical. Courage and bravery are all fine things, but in the end the stronger force always wins. Other soldiers started calling him 'Redhand'; because of the red hand he left on the armour of his patients to mark the ones he had treated. but more so just for the blood on his hands. He holds a grudge against the goblins, one for every soldier he lost.

After serving in the army for almost one-hundred years he couldn't take it anymore to see his fellow soldiers die (and not able to do anything about it). He left the army and took to the roads. He became a ranger, as he had seen what happens when monsters and evil creatures come out from the dark. He took it upon himself to seek out the evils that lie beyond civilization’s borders. There he spend most of his time hunting (mostly goblins. Grudges need settling.), wandering, and trying to clear his mind. His only friend and companion; a raven called Pyrite. Afraid of losing anymore companions, Pyrite will do for now. But, he can’t escape his past. At night, the faces of all whom he has lost visit him in bad dreams. Sometimes leaving him restless, sweating, or even screaming in bed, with Pyrite as the only one he trusts with the occasional war story or memory of comrades long lost.

In recent years he was approached by the Lords Alliance. A faction that stands in the cold and rain, waiting to keep evil at bay. They could use his experience as a soldier and ranger to track evil down before it reaches society - and when possible, take threats out. Acknowledging that to survive civilisation needs to be the stronger force, he reluctantly agreed to lend his hand. On the condition he could work alone. Now he gets send whenever and wherever it doesn´t feel right.

Thoroar reist af naar Phandalin om de verdwijning van twee leden van de Lords Alliance te onderzoeken. Hij vind een dwerg en een hafling die ‘’per ongeluk’’ betrokken zijn bij beide moorden. Thoroar vertrouwt het niet, en volgt ze, waarna ze hun onschuld weten te bewijzen.

Thoroar reist mee richting Yann met een ongewoon reisgenootschap op zoek naar wederom een vermist persoon, ditmaal een jongedame van nobele afkomst. Onderweg word het dorp Waterdeep aangevallen de eerste nacht dat de groep aankomt. Thoroar verzorgt achteraf de gewonden, iets wat nare herinneringen naar boven haalt. Eenmaal aangekomen in Yann gaat Thoroar in zijn eentje op zoek naar de vermiste jongedame. De politieke corruptie en andere tegenslagen doen hem twijfelen aan zichzelf. Hij weet niet of hij sterk genoeg is om mensen te helpen. Hij begint in te zien dat hij het niet allemaal alleen kan.

Hij reist af naar Selgaunt, waar hij de Kerk van Gorm Gulthyn bezoekt. Hij is skeptisch; hij heeft voldoende vrienden de naam van de goden in de mond zien nemen voordat hun leven uit hun ogen verdween. Hij krijgt een visioen/terugblik op zijn verleden en de pijn in hem. Een cleric geeft hem advies: Hij kan zijn emotie gebruiken om naar de fles te grijpen, of hij kan er iets goeds mee doen. Op zoek naar iets om zijn angsten te verbannen, neemt hij het amulet dat hem wordt aangeboden aan. Thoroar blijft moeite hebben met geloven in zichzelf, het vertrouwen in relaties, en het geloven in Gorm Gulthyn. Hij krijgt echter signalen die hem proberen te leiden. Zijn zin voor wraak en verlossing vertroebelt zijn blik bij het maken van keuzes. Hij besluit dat als hij zelf niet de kracht heeft, dat hij dan misschien toch het juiste kan doen als instrument van Gorm Gulthyn. Hij belooft de duistere krachten uit de community van Yann te verdrijven en de nieuwe generatie (zijn groep) zal beschermen. Het is voor hem te laat, maar hij kan hen wel beschermen zodat zij het juiste kunnen doen. Hij wil wil wel bewijs van Gorm.

Hij krijgt zijn teken, en gaat daarmee het gevecht aan. Hij sterft in een poging om zijn groep te beschermen en het kwaad uit Yauhn te verdrijven."'He paid Gorm's greatest price, hoping a little tomorrow can make up for a whole lot of yesterday.”"

Relationships
Pyrite staat symbol voor zijn poging om weer te durven lief te hebben, na iedereen steeds te verliezen. Pyrite is de enige echte vriend (op het moment) die hij heeft. Hij heeft stilletjes gezworen om in ieder geval deze ene (kleine) vriend wel in leven te houden; als hem dat lukt dan hoopt hij daarmee te bewijzen dat hij inderdaad in staat is om mensen te beschermen. - Hij is namelijk erg bang dat hij niet in staat is om dierbaren te verdedigen tegen het geweld van de wereld, aangezien hij gelooft dat ¨The stronger force always wins."

Uiteindelijk - wanneer Thoroar een cleric van Gorm Gulthyn word - neemt hij Garret, Hubo, en Rune net als Pyrite onder zijn hoede.

Dwarf Abilities

 * Darkvision
 * Dwarven Resilience
 * Dwarven Combat Training
 * Tool Proficiency (Smith's tools, Brewer's supplies, or Mason's tools)
 * Stonecunning